ณดา จันทร์สม2026-01-082026-01-08200611247https://repository.nida.ac.th/handle/123456789/7319https://doi.org/10.82164/12งานวิจัยประเภท 1 ของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2549การกระจายอำนาจการบริหาร การคลัง และการเมืองของรัฐบาลส่วนกลางให้แก่รัฐบาลท้องถิ่นเป็นแนวโน้มให้เห็นเพิ่มมากขึ้นในประเทศต่าง ๆ โดยมีความคาดหวังการกระจายอำนาจจะช่วยให้การดอบสนองความต้องการของประชาชนเป็นไปได้อย่างประสิทธิภาพมากขึ้น อีกทั้งการถ่ายโอนอำนาจควรจะนำไปสู่การเพิ่มความรับผิดรับชอบให้แก่รัฐบาล และลดปัญหาคอรัปชั่น อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อโต้แย้งที่เห็นได้จากสภาพความเป็นจริงว่า การกระจายอำนาจกลับไม่ได้นำมาซึ่งการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีขึ้น ทั้งทางด้านผลการดำเนินงาน และทางด้านธรรมาภิบาล โดยมักจะการกล่าวอ้างถึงความอ่อนแอที่เกิดขึ้นในองค์กรระดับท้องถิ่น การกระจายอำนาจนำไปสู่ปัญหาในการประสานงาน ปัญหาความไม่มีศักยภาพของผู้บริหารระดับท้องถิ่น ปัญหาต่อการจัดการบริการสาธารณะแก่สังคมได้อย่างเพียงพอทั้งคุณภาพและปริมาณ และปัญหาคอรัปชั่น ดังนั้น ประเด็นปัญหาหนึ่งที่ยังมีผู้ตั้งเป็นคำถามเพื่อการศึกษาวิจัยอย่างต่อเนื่อง จากการที่ยังมีข้อโต้แย้งที่ไม่มีข้อสรุป และการศึกษาเชิงประจักษ์ที่ผ่านมายังไม่สามารถให้คำตอบที่สอดคล้องกัน คือ ความสัมพันธ์ของการกระจายอำนาจกับคุณภาพของรัฐบาล หรืออีกนัยหนึ่ง "การกระจายอำนาจที่น่าจะช่วยให้รัฐเข้าถึงประชาชนและสะท้อนความต้องการของประชาชนได้ดีกว่า ทำให้รัฐบาลมีความรับผิดรับชอบโปร่งใส และมีประสิทธิภาพในการบริหารราชการได้ดีกว่าจริงหรือ” …25 แผ่นapplication/pdfthaผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)ธรรมรัฐการกระจายอำนาจปกครองtext