ชัยยุทธ ชิโนกุล2026-01-082026-01-08200511225https://repository.nida.ac.th/handle/123456789/7324https://doi.org/10.82164/2การศึกษาเรื่อง การจัดการเชิงยุทธศาสตร์ของบรรษัทระหว่างประเทศมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักการและวิธีการในการจัดการเชิงยุทธศาสตร์ของบรรษัทระหว่างประเทศ ศึกษาโอกาสและอุปสรรคในการค้าระหว่างประทศของบรรษัทระหว่างประเทศ และเสนอแนะยุทธศาสตร์ที่เหมาะสมในการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ การศึกษาได้ค้นคว้าข้อมูลทุติยภูมิจากตำรา หนังสือ เอกสาร การบริหาร และการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ โดยมีขอบเขตด้านเนื้อหา ประกอบด้วยนิยาม เหตุผลของข้อได้เปรียบในการค้าระหว่างประเทศ สาเหตุในการเข้าตลาดระหว่างประเทศ การได้เปรียบเปรียบเทียบของประเทศและได้เปรียบในการแข่งขันของประเทศ การวิเคราะห์โอกาสและอุปสรรคในการค้าระหว่างประเทศ ตลอดจนการกำหนดยุทธศาสตร์และการปฏิบัติตามยุทธศาสตร์ของบรรษัทระหว่างประเทศ ทั้งสามระดับยุทธศาสตร์ซึ่งผลการศึกษาพบว่าองค์การค้าระหว่างประทศหรือที่ผู้วิจัยเรียกว่า บรรษัทการค้าระหว่างประเทศหรือบรรษัทระหว่างประเทศ นั้น เกิดขึ้นจากเหตุผลข้อเปรียบเสียเปรียบในการค้าระหว่างประเทศทำให้ความคิดในการหาสาเหตุที่เหมาะสมในการเข้าตลาดระหว่างประเทศสองแนวทาง คือ แนวทางที่คาดการณ์ผลดีของสถานการณ์ไว้ล่วงหน้าซึ่งมีรายละเอียด สิบ ประการ และแนวทางที่ต้องดำเนินการตามข้อกำหนด หรือตามสถานการณ์บังคับของสภาพแวดล้อม ซึ่งมีรายละเอียดอีกสี่ประการ นอกจากนี้ยังต้องพิจารณาปัจจัยทั้งสี่ประการของพอร์ตเตอร์ซึ่งทำให้เกิดการเปรียบเทียบในการแข่งขัน คือ เงื่อนไขด้านองค์ประกอบ เงื่อนไขด้านอุปสงค์เฉพาะ อุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องและอุตสาหกรรมสนับสนุน ตลอดจนยุทธศาสตร์โครงสร้างองค์การและการแข่งขัน ทั้งนี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการแข่งขัน โดยจะมีขั้นตอนของพัฒนาการของการของการแข่งขัน ตั้งแต่ระยะที่มีองค์ประกอบเป็นพลังขับดัน การลงทุนเป็นพลังขับดัน นวัตกรรมเป็นพลังขับคัน และความมั่งคั่งเป็นพลังขับดัน สุดท้ายจะต้องวิเคราะห์โอกาสและข้อจำกัด จุดแข็ง จุดอ่อนในการเข้าตลาดระหว่างประเทศด้วย การกำหนดยุทธศาสตร์และการปฏิบัติตามยุทธศาสตร์ของบรรษัทการค้าระหว่างประเทศซึ่งแบ่งออกเป็นสามระดับ เช่นเดียวกับการจัดการธุรกิจในประเทศ (คล้ายกับองค์การที่คำเนินการในประเทศ) คือ ยุทธศาสตร์ระดับองค์การหรือยุทธศาสตร์หลัก ยุทธศาสตร์ระดับหน่วยกลยุทธ์ธุรกิจ และยุทธศาสตร์ระดับหน้าที่ธุรกิจ สำหรับยุทธศาสตร์ระดับองค์การนั้นจะแบ่งออกเป็นยุทธศาสตร์หลักสามประการ คือ ยุทธศาสตร์แบบแตกต่างกันภายในแต่ละประเทศยุทธศาสตร์แบบเหมือนกันทั่วโลก หรือแบบผสม ซึ่งในการเข้าตลาดแต่ละประเทศสามารถเลือกแนวทางกลยุทธ์ในการขยายตัวสู่ตลาดโลกห้าประการโดยการส่งออก การใช้สัญญาอนุญาตดำเนินการการใช้สัมปทานฟรานไชส์ การร่วมลงทุนทำธุรกิจซึ่งจะมีผลดีหลายด้าน ตลอดจนการการกำหนดยุทธศาสตร์และการปฏิบัติตามยุทธศาสตร์ของบรรษัทการค้าระหว่างประเทศซึ่งแบ่งออกเป็นสามระดับ เช่นเดียวกับการจัดการธุรกิจในประเทศ (คล้ายกับองค์การที่คำเนินการในประเทศ) คือ ยุทธศาสตร์ระดับองค์การหรือยุทธศาสตร์หลัก ยุทธศาสตร์ระดับหน่วยกลยุทธ์ธุรกิจ และยุทธศาสตร์ระดับหน้าที่ธุรกิจ สำหรับยุทธศาสตร์ระดับองค์การนั้นจะ แบ่งออกเป็นยุทธศาสตร์หลักสามประการ คือ ยุทธศาสตร์แบบแตกต่างกันภายในแต่ละประเทศยุทธศาสตร์แบบเหมือนกันทั่วโลก หรือแบบผสม ซึ่งในการเข้าตลาดแต่ละประเทศสามารถเลือกแนวทางกลยุทธ์ในการขยายตัวสู่ตลาดโลกห้าประการโดยการส่งออก การใช้สัญญาอนุญาตดำเนินการการใช้สัมปทานฟรานไชส์ การร่วมลงทุนทำธุรกิจซึ่งจะมีผลดีหลายด้าน ตลอดจนการมีสาขาที่ตนเป็นเจ้าของในต่างประเทศ และยังเพิ่มการใช้ปัจจัยการผลิตร่วมกัน กับการจ้างให้ทำการผลิตซึ่งแต่ละขั้นตอนมีพัฒนาการมาตามลำดับและมีข้อดีข้อเสียต่างกันไป จึงมีวิธีการเลือกนำมาใช้ประโยชน์ให้เหมาะสมสำหรับยุทธศาสตร์ระดับหน่วยธุรกิจจะแบ่งเป็นสี่ประเภท คือ การทำผลิตภัณฑ์ให้แตกต่างกัน การเป็นผู้นำด้านต้นทุนต่ำ การตอบอมององอย่างรวดเร็ว การมีความสัมพันธ์ที่ดีกับรัฐบาล โดยจะมีมุมมองทั้งสองทางทั้งการผลิตสินค้าโดยมีความแตกต่างกันภายในแต่ละประเทศกับการผลิตแบบเหมือนกันทั่วโลก39 แผ่นapplication/pdfthaผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)บรรษัทข้ามชาติ -- การจัดการบริษัทการค้าระหว่างประเทศ -- การจัดการtext