ทวีศักดิ์ สูทกวาทิน2026-01-082026-01-08200611242https://repository.nida.ac.th/handle/123456789/7320https://doi.org/10.82164/14งานวิจัยประเภท 1 ของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2549งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ 1) เพื่อศึกษาแรงจูงใจในการทำงานของคนไทย 2) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบแรงจูงใจในการทำงานของคนทำงางานไทยกับแรงจูงใจในการทำงานตามทฤษฎีแรงจูงใจของตะวันตก การศึกษาวิจัยนี้ เป็นการวิจัยที่ใช้รูปแบบการวิจัยสำรวจ (survey research) ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (quantitative research) โดยประชากรที่ใช้ในการศึกษาวิจัยนี่ มี 2 กลุ่ม คือ 1) ประชากรกลุ่มแรกได้แก่ พนักงานในหน่วยงานของรัฐแห่งหนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่ถึงแม้ว่าจะเคยได้รับการฝึกอบรบรมในหลักสูตรด้านการบริหารที่หน่วยงานจัดให้มาบ้าง แต่ก็ไม่มีความคุ้นเคยโดยตรงกับแนวคิด ทฤษฎีแรงจูงใจของประเทศตะวันตก จนสามารถจำแนกแยกแยะหลักการที่สำคัญของแต่ละทฤษฎีได้ 2) ประชากรกลุ่มที่สอง ได้แก่ นักศึกษาภาคพิเศษหลักสูตร รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต ของคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ปีการศึกษา 2541 ซึ่งมีสถานภาพเป็นผู้บริหารระดับกลางอยู่ในส่วนราชการรัฐวิสาหกิจและบริษัทเอกชน การเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างกลุ่มแรก ใช้วิธีการสัมภาษณ์เจาะลึก (indepth-interviewing) เพื่อรวบรวมความคิดเห็นของกลุ่มตัวอย่างเกี่ยวกับ "ปัจจัยแรงจูงใจ" และนำมาใช้เป็นข้อมูลเพื่อสร้างแบบสอบถามสำหรับใช้กับกลุ่มตัวอย่างกลุ่มที่สองต่อไป การเก็บรวบรวมข้อมูลจากลุ่มตัวอย่างกลุ่มที่สองใช้แบบสอบถาม แจกให้กลุ่มตัวอย่างกรอกข้อมูลเองแล้วเก็บแบบสอบถามคืนทันที (self -administered questionnaire) …37 แผ่นapplication/pdfthaผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)ความพอใจในการทำงาน -- ไทยการจูงใจในการทำงาน -- ไทยtext