ความสามารถทางการจัดการของทรัพยากรมนุษย์ในองค์การธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่ของไทย

Abstract

การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถการจัดการของผู้บริหารในองค์การธุรกิจค้าปลีก และเพื่อพัฒนาแบบจำลองความสามารถทางด้านการจัดการของผู้บริหารในองค์การธุรกิจค้าปลีก กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้เป็น ผู้บริหารขององค์การธุรกิจค้าปลีกสมัยใหม่ในเขดกรุงเทพมหานครรวม 5 แห่ง แบ่งเป็น ผู้บริหารระดับกลางจำนวน 89 คน และผู้บริหารระดับต้นจำนวน 95 คน รวมทั้งสิ้น 184 คน มีแบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความคิดเห็นในเรื่องความสามารถทางการจัดการ วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด และใช้เทคนิคการวิเคราะห์การผันแปรหลายตัวแปร เทคนิคการวิเคราะห์ลดถอยพหุแบบเชิงชั้น เทคนิคการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน และเทคนิคการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า ระดับการศึกษาที่เเตกต่างกันของผู้บริหารส่งผลต่อความสามารถทางการจัดการด้านทักษะส่วนบุคคล และประสบการณ์ที่แตกต่างกันของผู้บริหารส่งผลต่อความสามารถทางการจัดการด้านคุณลักษณะพิเศษสำหรับความขั้นสูง สำหรับการศึกษาเรื่องปัจจัยด้านคุณลักษณะส่วนตัว ได้แก่ ทักษะในการทำงาน และแรงจูงใจในการทำงาน และปัจจัยทางด้านตัวกระตุ้นในการทำงาน ได้แก่ วัฒนธรรมองค์การ เทคโนโลยี การจัดโครงสร้างองค์การ ผลตอบแทน และการฝึกอบรมและพัฒนา พบว่ามีผลต่อความสามารถทางการจัดการของผู้บริหารในทุกด้าน และการศึกษาแบบจำลองความสามารถทางการจัดการ สามารถสรุปความคาดหวังของผู้บริหารได้ ดังนี้ ความคาดหวังสูงสุด ได้แก่ ความสามารถทางด้านคุณลักษะพิเศษสำหรับการจัดการขั้นสูง ความคาดหวังรอง ได้แก่ การเป็นผู้นำทักษะส่วนบุคคล และการทำงานเป็นทีม ความคาคหวังทั่วไป ได้แก่ พลังในการทำงาน การติดต่อสื่อสาร ความรู้ บุคลิกภาพ และการคิดวิเคราะห์