ผลกระทบของการรีเอนจิเนียริ่งที่มีต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์

Abstract

ในปัจจุบัน "รีเอนจิเนียริ่ง (Re-engineering)" เป็นแนวคิดที่ได้รับการยอมรับกันอย่างกว้างขวางทั้งในหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน นักวิชาการได้ให้ความหมายของรีเอนจิเนียริ่งว่าเป็นการปฏิวัติแนวคิดที่เป็นรากฐานของกระบวนการทำรทำงทำงานทางธุรกิจเพื่อใช้เพื่อให้การเปลี่ยนแปลงในด้านต่างๆ ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มต้นใหม่จากศูนย์ หรือการถอนรากถอนโคนกระบวนการทำงาน แนวคิดรีเอนจิเนียริ่งนี้มีจุดเริ่มต้นมาจากบริษัทสัญชาติอเมริกันสูญเสียความได้เปรียบในการแข่งขันให้กับบริษัทต่างชาติ เพราะยังยึดติดกับแนวความคิดทางการบริหารและกระบวนการแบบเก่าที่มีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ดังนั้น จึงต้องมีระบบกระบวนการทำงานสอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน องค์การที่มีการทำรีเอนจิเนียริ่งจะส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงตัวงานและโครงสร้างของงาน คือ จากโครงสร้างงานที่ทำซ้ำๆ ไปสู่ลักษณะงานที่มีความหลากหลาย ซึ่งจะส่งผลต่อการออกแบบงาน การลดขั้นตอนของงาน การลดขั้นสายการบังคับบัญชา รวมถึงส่งผลกระทบต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์ขององค์การด้วย ตั้งแต่เกณฑ์ในการสรรหาและคัดเลือกพนักงานจะเปลี่ยนไปจากเดิม โดยเฉพาะในขั้นตอนของการคัดเลือก ซึ่งจะมีการทดสอบและประเมินมากขึ้น ในส่วนของการพัฒนาพนักงานจะเน้นที่การให้การศึกษามากกว่าการจัดฝึกอบรม มีการนำเอาเทคโนโลยีที่ทันสมัยเข้ามาช่วยในการพัฒนาบุคลากร ส่วนเกณฑ์ในการวัดผลการปฏิบัติงานและการจ่ายค่าตอบแทนจะมุ่งเน้นที่ผลงานและคุณค่าของงานเป็นหลัก มีการใช้ผู้ประเมินหลายคนทั้งจากหัวหน้างาน เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง และลูกค้า เป็นต้น และสุดท้ายคือในเรื่องของโอกาสความก้าวหน้าในตำแหน่งงานจะขึ้นอยู่กับความสามารถและศักยภาพของผู้ปฏิบัติงาน โดยมีการนำระบบบประเมินศักยภาพ (Assessment Center) เข้ามาใช้ประกอบการพิจารณาด้วย