ปัญหาการจัดเก็บภาษีอากรค้างตามมาตรา 12 แห่งประมวลรัษฎากร ศึกษากรณีบริษัทจำกัด

Abstract

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นมา แนวความคิด แนวคิดทฤษฎีขอบเขต และเจตนารมณ์ในการแก้ไขปัญหาการจัดเก็บภาษีอากรค้าง ศึกษากรณีบริษัทจำกัด ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บภาษีอากรค้าง ศึกษากรณีบริษัทจำกัดของประเทศไทยและต่างประเทศได้แก่ สหราชอาณาจักร ราชอาณาจักรนิวซีแลนด์ เครือรัฐออสเตรเลีย และสาธารณรัฐอินเดีย ศึกษาปัญหาทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บภาษีอากรค้าง ศึกษากรณีบริษัทจำกัด เพื่อให้ทราบแนวทางการแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีอากรค้างศึกษากรณีบริษัทจำกัดให้มีผลบังคับใช้อย่างมีประสิทธิภาพ จากการศึกษาพบว่า ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร โดยกำหนดให้อธิบดีมีอำนาจฟ้องต่อศาล เพื่อขอให้กรรมการชำระภาษีอากรค้างแทนนิติบุคคล ในกรณีที่กรรมการมีพฤติการณ์อย่างหนึ่งอย่างใดต่อไปนี้ จงใจหลบเลี่ยงภาษีหรือกระทำการทุจริต หรือกระทำโดยมีเจตนาทำให้รัฐไม่ได้รับชำระภาษีอากรที่ครบถ้วน, ละเลยหน้าที่ในการควบคุมและบริหาร นิติบุคคลหรือมีการใช้อำนาจโดยมิชอบเพื่อประโยชน์ส่วนตัวซึ่งส่งผลให้บริษัทค้างชำระภาษีอากร, ปิดบังหรือบิดเบือนข้อมูลทางการเงินของบริษัท หรือจัดทำรายงานทางการเงินที่เป็นเท็จเพื่อหลีกเลี่ยงการชำระ ภาษีอากร, ปล่อยให้บริษัทล้มละลายโดยเจตนา หรือดำเนินการใด ๆ ที่เป็นการหลีกเลี่ยงภาระภาษีอากรของบริษัท และยังคงบริหารบริษัทต่อไป แม้ทราบว่าบริษัทไม่สามารถชำระหนี้ภาษีอากรได้ หรือดำเนินการที่ขัดต่อกฎหมายหรือคำสั่งทางภาษีอากรที่มีผลบังคับ เพื่อให้กรมสรรพากรมีช่องทางในการเร่งรัดภาษีอากรของนิติบุคคลที่ค้างชำระเพิ่มเติมจากปัจจุบัน โดยสามารถฟ้องต่อศาลเพื่อขอให้กรรมการนิติบุคคลชำระภาษีอากรค้างเป็นการส่วนตัวได้ แต่เนื่องจากการบัญญัติให้อำนาจแก่อธิบดีดังกล่าวเป็นการขัดต่อหลักการแยกนิติบุคคล ดังนั้นจึงจำเป็นต้องบัญญัติให้อำนาจแก่อธิบดีไว้ในประมวลรัษฎากรเป็นการเฉพาะเจาะจง และกรรมการจะรับผิดต่อหนี้ภาษีอากรค้างเฉพาะกรณีพิสูจน์ได้ว่ากรรมการบริษัทมีพฤติการณ์ตามที่กฎหมายกำหนดไว้ข้างต้นเท่านั้น