The state role in dealing with fake news on social media
Issued Date
2023
Issued Date (B.E.)
2566
Available Date
Copyright Date
Resource Type
Series
Edition
Language
eng
File Type
111 leaves
No. of Pages/File Size
application/pdf
ISBN
ISSN
eISSN
DOI
Other identifier(s)
b217167
Identifier(s)
Access Rights
Access Status
Rights
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Rights Holder(s)
Physical Location
National Institute of Development Administration. Library and Information Center
Bibliographic Citation
Citation
Satit Petsuwan (2023). The state role in dealing with fake news on social media. Retrieved from: https://repository.nida.ac.th/handle/662723737/6888.
Title
The state role in dealing with fake news on social media
Alternative Title(s)
บทบาทของรัฐในการควบคุมข่าวปลอมบนสื่อออนไลน์
Author(s)
Advisor(s)
Editor(s)
item.page.dc.contrubutor.advisor
Advisor's email
Contributor(s)
Contributor(s)
Abstract
การศึกษาบทบาทของรัฐในการควบคุมข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์ มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาดังนี้ 1.เพื่อศึกษาบทบาทของรัฐในการตรวจสอบและการจัดการข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์ 2.เพื่อศึกษาค่าเฉลี่ยของขั้นตอนและกระบวนการนำนโยบายการควบคุมข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์ไปปฏิบัติ 3.เพื่อหาข้อสรุปจากการศึกษาวิจัยและนำเสนอเป็นแนวทางในการปรับปรุงนโยบายการควบคุมข่าวลวงบนสื่อสังคมออนไลน์ของรัฐบาล.การวิจัยเรื่องการศึกษาบทบาทของรัฐในการจัดการข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์ ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method) ประกอบด้วยการ การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยการเก็บรวบรวมข้อมูลเอกสาร (Documentary search) หน่วยงานและการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องและการการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) เพื่อศึกษาค่าเฉลี่ยของขั้นตอนและกระบวนการนำนโยบายการควบคุมข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์ไปปฏิบัติการเก็บข้อมูลแบบเจาะจงประชากรที่ใช้ศึกษาคือหน่วยงานของรัฐ โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม. ผลการศึกษาเชิงปริมาณพบว่า ปัจจัยในขั้นตอนและกระบวนการนำนโยบายไปปฏิบัติมีความแตกต่างในประเด็นต่างๆดังนี้ (1) หน่วยงานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดในด้านความชัดเจนในกระบวนการกำหนดโครงสร้างขั้นตอนกระบวนการ การบริหารงานการตรวจสอบข่าวปลอมหน่วยงานคือกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (2) หน่วยงานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดในการสนับสนุนการปฏิบัติตามนโยบายการตรวจสอบและการจัดการข่าวปลอมคือกระทรวงกลาโหม (3) หน่วยงานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่มีการรวบรวมแหล่งข้อมูล การค้นหาข้อมูลที่สะดวกรวดเร็วในการตรวจสอบข่าวปลอม คือ กระทรวงกลาโหม (4) หน่วยงานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่มีการสื่อสารและการประสานงานของผู้ประสานงานแต่ละหน่วยงาน คือกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (5) หน่วยงานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่มีรูปแบบ ช่องทาง วิธีการ ของแต่ละหน่วยงานเพียงพอต่อการสื่อสารและการประสานงานตรวจสอบข่าวปลอมคือกระทรวงคมนาคม (6) ตำแหน่งที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดที่มีความารถในการลดขั้นตอนการสื่อสารและการประสานให้รวดเร็วขึ้น คือตำแหน่งอำนวยการ.ผู้วิจัยขอเสนอแนะในประเด็นต่างๆดังนี้ (1) แต่ละหน่วยงานมาสร้างข้อตกลงร่วมกันในการกำหนด ขั้นตอนและกระบวนการ กำหนดผู้รับผิดชอบที่ชัดเจน อาจจะตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ตรวจสอบข่าวปลอมแต่ละหน่วยงาน เป็นภารกิจหลักรวมทั้งการให้อำนาจในการดำเนินคดีทางกฎหมายแก่หน่วยงาน เนื่องจากปัจจุบันแต่ละหน่วยงานมีแค่เจ้าหน้าที่ประสานงานเท่านั้นและก็มาจากหลากหลายหน้าที่ ที่มีภารกิจหลักงานประจำอยู่แล้ว ทำให้ผู้ปฏิบัติมีภาระงานเพิ่มขึ้นและขาดอำนาจในการดำเนินคดีด้วยตนเอง (2) ควรแบ่งประเภทข่าวในการตรวจสอบข่าวปลอมของหน่วยงานต่างๆให้ชัดเจน ข่าวที่สามารถตรวจสอบได้เลย นั่นคือมีประกาศของกระทรวงอย่างเป็นทางการควรช่องทางปกติ สามารถตอบสังคมออนไลน์ได้ทันทีและอีกประเภทก็คือข่าวที่ยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการจากกระทรวงเป็นเรื่องใหม่ยังไม่มีผลรับรองแบบวิทยาศาสตร์ก็ควรจัดตั้งให้มีการศึกษาจากผู้เชี่ยวชาญขึ้นนมาอาจจะเป็นหน่วยงานพิเศษ (special unit) แต่ละกระทรวงทำหน้าที่เป็นศูนย์ศึกษาข้อมูล เพื่อเป็นข้อมูลในการตอบกับสังคมออนไลน์ ประเด็นที่ (3) เนื่องจากนโยบายตรวจสอบข่าวปลอมบนสื่อสังคมออนไลน์นั้นรัฐสนับงบประมาณผูกพันธ์ต่อเนื่อง5ปี ให้กับหน่วยงานหลักคือกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมในการจัดการศูนย์ต่อต้านข่าวปลอมแห่งชาติ แต่หน่วยงานสนับสนุนอื่นไม่ได้รับงบประมาณอุดหนุนในภารกิจนี้รัฐควรจะสนับสนุนงบประมาณเพิ่มเติมให้แต่ละหน่วยงานในการดำเนินนโยบายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของกระบวนการตรวจสอบข่าวปลอม (4) การประชาสัมพันธ์ นอกเหนือจากช่องทางของศูนย์ต่อต้านข่าวปลอมแห่งชาติ ควรจะร่วมมือกับสื่อกระแสหลักในการนำเสนอข่าวปลอมในแต่ละวัน.
The state’s role in dealing with fake news on social media remains little understood. The objectives of this study are the following: 1) to identify the steps and process that the state can take in verifying and managing fake news on online social media, 2) to examine the means that different agencies have in developing and implementing policies to regulate fake news on online social media, and 3) To draw conclusions from this research and present them in the form of a guideline for improving the governmental policies on the regulation of fake news on social media. A mixed-methods approach was used. Qualitative data were collected from document analysis and interviews. Quantitative research was done through data collection in a questionnaire survey. Variables were determined to measure the factors affecting the implementation of an online fake news control policy. The quantitative research showed that different policies have different impacts on the following issues. (1) The organization with the highest mean clarity in determining the steps for verifying and managing fake news is the Ministry of Digital Economy and Society. (2) The highest mean support for the implementation of fake news verification and management is the Ministry of Interior. (3) The Ministry of the Interior had the highest mean data collection and convenient searching for information to verify fake news. (4) The Ministry of Digital Economy and Society has the highest mean in communication and coordination across agencies. (5) The department with the highest mean sufficient types, channels, and methods for communication and coordination with agencies in fake news verification is the Ministry of Transportation. (6) The position with the highest mean ability to shorten communication and coordination steps is the director. The researcher suggests the following. (1) All agencies should establish clear steps and process for fake news identification and designate personnel to verify it. This includes empowering agencies to conduct legal proceedings. Each agency only has coordinators who have separate job responsibilities, which increases their workload and reduces their power to take legal action. (2) Types of news should be clearly categorized. News that can be easily verified, such as official ministerial announcements, should be immediately responded to through normal channels. News that is new and has not had official confirmation by the ministry or has not been scientifically endorsed should receive expert study. A data center can be set up in each ministry to respond to the population online. (3) For verification of fake news on social media, the state authorized a five-year budget to the Ministry of Digital Economy and Society to manage the National Anti-Fake News Center. However, other agencies should also receive sufficient funding for this mission. (4) In addition to using the channels of the National Anti-Fake News Center, the government should cooperate with mainstream media to find fake news on a daily basis.
The state’s role in dealing with fake news on social media remains little understood. The objectives of this study are the following: 1) to identify the steps and process that the state can take in verifying and managing fake news on online social media, 2) to examine the means that different agencies have in developing and implementing policies to regulate fake news on online social media, and 3) To draw conclusions from this research and present them in the form of a guideline for improving the governmental policies on the regulation of fake news on social media. A mixed-methods approach was used. Qualitative data were collected from document analysis and interviews. Quantitative research was done through data collection in a questionnaire survey. Variables were determined to measure the factors affecting the implementation of an online fake news control policy. The quantitative research showed that different policies have different impacts on the following issues. (1) The organization with the highest mean clarity in determining the steps for verifying and managing fake news is the Ministry of Digital Economy and Society. (2) The highest mean support for the implementation of fake news verification and management is the Ministry of Interior. (3) The Ministry of the Interior had the highest mean data collection and convenient searching for information to verify fake news. (4) The Ministry of Digital Economy and Society has the highest mean in communication and coordination across agencies. (5) The department with the highest mean sufficient types, channels, and methods for communication and coordination with agencies in fake news verification is the Ministry of Transportation. (6) The position with the highest mean ability to shorten communication and coordination steps is the director. The researcher suggests the following. (1) All agencies should establish clear steps and process for fake news identification and designate personnel to verify it. This includes empowering agencies to conduct legal proceedings. Each agency only has coordinators who have separate job responsibilities, which increases their workload and reduces their power to take legal action. (2) Types of news should be clearly categorized. News that can be easily verified, such as official ministerial announcements, should be immediately responded to through normal channels. News that is new and has not had official confirmation by the ministry or has not been scientifically endorsed should receive expert study. A data center can be set up in each ministry to respond to the population online. (3) For verification of fake news on social media, the state authorized a five-year budget to the Ministry of Digital Economy and Society to manage the National Anti-Fake News Center. However, other agencies should also receive sufficient funding for this mission. (4) In addition to using the channels of the National Anti-Fake News Center, the government should cooperate with mainstream media to find fake news on a daily basis.
Table of contents
Description
Thesis (D.P.A.)--National Institute of Development Administration, 2023