ทัศนคติของนักศึกษาแพทย์ต่อการปฏิบัติงานสาธารณสุขในชนบท

Abstract

การศึกษาเรื่องนี้เป็นการวิจัยสนาม โดยมุ่งศึกษาถึงทัศนคติของนักศึกษาแพทย์ทุกคนในโรงเรียนแพทย์ทั้ง 3 แห่ง คือ คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลนครเชียงใหม่ จากผลการศึกษาปรากฏว่าการสาธารณสุขของไทยเราได้เจริญก้าวหน้าตามแบบอารยประเทศ แต่ในการให้บริการแก่ประชาชนคนไทยส่วนใหญ่ที่อยู่ในชนบทยังไม่ทั่วถึง เพราะขาดแคลนแพทย์ กระทรวงสาธารณสุขได้พยายามหาทางแก้ไขตลอดมา แต่ไม่บังเกิดผลดีเท่าที่ควร.

ผลการวิจัยได้ชี้ให้เห็นว่าการเพิ่มปริมาณนักศึกษาแพทย์ขึ้นในโรงเรียนแพทย์แต่เพียงอย่างเดียวไม่สามารถแก้ปัญหาการขาดแคลนแพทย์ในการปฏิบัติงานสาธารณสุขชนบทได้ เพราะแพทย์ที่สำเร็จใหม่แทบไม่มีใครอยากออกไปปฏิบัติงานในชนบท กระทรวงสาธารณสุขและโรงเรียนแพทย์จะต้องร่วมมือกันอย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้นเพื่อสร้างทัศนคติที่ดีต่องานสาธารณสุขชนบทให้เกิดแก่นักศึกษาอันจะเป็นการจูงใจให้ออกไปปฏิบัติงานมากขึ้น ทางโรงเรียนแพทย์ควรคัดเลือกนักศึกษาแพทย์จากผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในชนบทเข้าเรียนให้มากขึ้นกว่าเดิม และควรจัดหลักสูตรวิชาเวชศาสตร์ป้องกันและสังคมให้สอดคล้องกับงานสาธารณสุขในชนบท การสร้างประสบการณ์ในการปฏิบัติตนในชนบทให้แก่นักศึกษาเท่าที่โอกาสและเวลาจะอำนวยให้ ตลอดถึงการสร้างโรงเรียนแพทย์ใหม่เพิ่มขึ้นในต่างจังหวัดให้นักศึกษาได้ใกล้ชิดกับปัญหาดังกล่าวยิ่งขึ้น ทางด้านกระทรวงสาธารณสุขก็ควรจะได้จัดระบบการบริหารงานสาธารณสุขในส่วนภูมิภาคเสียใหม่เพื่อเปิดโอกาสให้นักศึกษาได้ใช้ความรู้ที่เรียนมาให้เกิดประโยชน์สูงสุด และไม่ให้สภาพการทำงานมีการเหลื่อมล้ำกับหน่วยราชการอื่น ๆ มากเกินไป ถ้าทำเช่นนี้ปัญหาเรื่องแพทย์สำเร็จใหม่เดินทางไปต่างประเทศกันมากก็ไม่ต้องแก้ไขอะไรเลย เพราะแพทย์เหล่านั้นจะกลับประเทศไทยในระยะเวลาไม่นานนัก และยังนำเอาวิชาความรู้มาทำประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติได้ผลดียิ่งขึ้น.