การวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในการจัดการสิ่งแวดล้อม

Abstract

บทวิจัยนี้เป็นการวิจับทางเอกสาร (documentary research) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนเนื้อหาสาระของแนวคิดและเทคนิคการวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในโครงการสิ่งแวดล้อม ผลการวิจัยพบว่าการวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเป็นกระบวนการเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพอย่างมีระบบเพื่อระบุผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องที่มีผลประโยชน์หรือเสียผลประโยชน์จากการมีโครงการหรือนโยบาย ได้แก่ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่สำคัญที่สุด (primany stakeholder) ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสำคัญรองลงมา (secondary stakeholder) และ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลัก (key stakeholder) และพิจารณาว่าใครควรถูกนำมาพิจารณาในการจัดทำนโยบายหรือ โครงการ และ/หรือในการนำนโยบายหรือโครงการไปปฏิบัติ เป้าประสงค์ของการวิเคราะห์ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียคือการให้ข้อมูลแก่ผู้มีอำนาจในการตัดสินใจนโยบายว่าผลประโยชน์ของผู้ใดหรือกลุ่มใดที่ควรจะถูกนำเข้ามาพิจารณาในกระบวนการตัดสินใจ ขั้นตอนในการที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียนั้น ประกอบด้วย (1) การเลือกเวลาในการดำเนินงานโดยควรจะดำเนินการก่อนที่การทำข้อเสนอการปฏิรูปนโยบายจะเสร็จสมบูรณ์ (2) การรวบรวมข้อมูลได้แก่การสัมภาษณ์กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่เกี่ยวข้องกับนโบบาย ผู้เชี่ยวชาญท้องถิ่นที่จะที่มีความรู้เกี่ยวกับประเด็นที่ต้องการ รวมทั้งสัมภาษณ์กลุ่มต่าง ๆ หรือปัจเจกบุคคลที่เกี่ยวข้องกับนโยบาย และการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้ดารางแมททริกซ์ (matrix) เป็นเครื่องมือในการจำแนกแยกแยะผู้มีส่วนได้ส่วนเสียตามอำนาจหรืออิทธิพลและความเข้าใจการสนับสนุมหรือคัดค้านการปฏิรูปนโยบายของพวกเขา และวิเคราะห์ถึงการได้รับหรือเสียผลประโยชน์ของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากการปฏิรูปโยบายรวมทั้งผลกระทบที่เกิดขึ้น