การสื่อสารแฟชั่นยั่งยืนให้เป็นบรรทัดฐานใหม่ในประเทศไทยผ่านการใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบ
Publisher
Issued Date
2020
Issued Date (B.E.)
2563
Available Date
Copyright Date
Resource Type
Series
Edition
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
223 แผ่น
ISBN
ISSN
eISSN
Other identifier(s)
b212295
Identifier(s)
Access Rights
Access Status
Rights
ผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
Physical Location
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. สำนักบรรณสารการพัฒนา
Bibliographic Citation
Citation
ชวิศา เชยจรรยา (2020). การสื่อสารแฟชั่นยั่งยืนให้เป็นบรรทัดฐานใหม่ในประเทศไทยผ่านการใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบ. Retrieved from: https://repository.nida.ac.th/handle/662723737/5662.
Title
การสื่อสารแฟชั่นยั่งยืนให้เป็นบรรทัดฐานใหม่ในประเทศไทยผ่านการใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบ
Alternative Title(s)
Design thinking approach : communication for sustainable fashion as the new normal in Thailand
Author(s)
Advisor(s)
Editor(s)
item.page.dc.contrubutor.advisor
Advisor's email
Contributor(s)
Contributor(s)
Abstract
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบและระบบนิเวศแฟชั่นยั่งยืนในบริบท
สากลและในบริบทของประเทศไทย รวมถึงศึกษาการรณรงค์ปลูกฝังวิถีแฟชั่นยั่งยืนให้เป็นบรรทัดฐาน
ใหม่ในวิถีแฟชั่นไทยผ่านกระบวนการคิดเชิงออกแบบ โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed
Method) แบบ Exploratory Sequential Design และแบ่งการศึกษาออกเป็นสามระยะ คือการ
สังเคราะห์งานวิจัย การสำรวจความคิดเห็นจากกลุ่มตัวอย่าง และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้มีส่วน
ได้ส่วนเสียในอุตสาหกรรมแฟชั่นไทย ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบและระบบนิเวศแฟชั่นยั่งยืน
ในบริบทสากลนั้นประกอบไปด้วย ผู้มีส่วนได้ส่วนได้เสียที่มีบทบาทในการขับเคลื่อนวิถีแฟชั่นยั่งยืน
ตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงปลายน้ำ ผ่านกระบวนการในการผลิต การออกแบบ การสื่อสาร การบริโภคไป
จนถึงกระบวนการหลังการบริโภคซึ่งล้วนเป็นองค์ประกอบของระบบนิเวศแฟชั่นยั่งยืน 2)
องค์ประกอบและระบบนิเวศการสื่อสารแฟชั่นยั่งยืนในประเทศไทย ประกอบไปด้วยผู้ริเริ่มนำเสนอ
แนวคิดความยั่งยืนเข้าสู่ระบบแฟชั่นไทย โดยมี ผู้ผลิต และนักรณรงค์ทำหน้าที่ริเริ่มผลักดันให้เกิดวิถี
แฟชั่นยั่งยืน ผ่านการตัดสินใจยอมรับแนวคิดดังกล่าวจาก ผู้บริโภค ภาครัฐ สื่อ และกลุ่ม
ห้างสรรพสินค้า ที่ทำหน้าที่คัดกรองแนวคิดและวิถีแฟชั่นยั่งยืนให้เป็นส่วนหนึ่งของวิถีแฟชั่นไทย 3)
ข้อเสนอแนะแนวในทางปฏิบัติสำหรับการสื่อสารรณรงค์เพื่อขับเคลื่อนวิถีแฟชั่นยั่งยืนในประเทศไทย
ซึ่งประกอบไปด้วย การสื่อสารให้เกิดความรู้ความเข้าใจ การสื่อสารคุณค่าทางเศรษฐกิจ และการสื่อ
สารตราสินค้าแฟชั่นยั่งยืน นอกจากนี้ยังนำเสนอแบบจำลองการสื่อสารเพื่อบรรลุเป้าหมายความ
ยั่งยืนในอุตสาหกรรมแฟชั่นไทย
The purpose of this research is to examine the sustainable fashion ecosystem from global context and from Thai aspect in order to communicate and embed sustainable fashion practices as the new normal in Thailand through Design Thinking. The mixed method is employed. According to the exploratory sequential design process, the research is divided in to three phases; systematic literature review, followed by a quantitative research through an online survey and a qualitative approach through in-depth interview. The finding indicates that 1) fashion ecosystem from global context includes stakeholders from upstream to downstream that work accordingly to further sustainable fashion practices by implementing manufacturing, design, communication, consumption and post-consumption process. 2) Fashion ecosystem from Thai context consists of person or individual who initiates sustainable fashion practice and introduces to Thai fashion system. The practices require an approval from consumer, policy maker, media and retails store in order to be accepted as a part of Thai social system. 3) Communication messages include news and information toward sustainable fashion implication, economic values and branding. In addition, this study offers a communication prototype as a solution model to effectively achieve sustainable goals in Thai fashion industry.
The purpose of this research is to examine the sustainable fashion ecosystem from global context and from Thai aspect in order to communicate and embed sustainable fashion practices as the new normal in Thailand through Design Thinking. The mixed method is employed. According to the exploratory sequential design process, the research is divided in to three phases; systematic literature review, followed by a quantitative research through an online survey and a qualitative approach through in-depth interview. The finding indicates that 1) fashion ecosystem from global context includes stakeholders from upstream to downstream that work accordingly to further sustainable fashion practices by implementing manufacturing, design, communication, consumption and post-consumption process. 2) Fashion ecosystem from Thai context consists of person or individual who initiates sustainable fashion practice and introduces to Thai fashion system. The practices require an approval from consumer, policy maker, media and retails store in order to be accepted as a part of Thai social system. 3) Communication messages include news and information toward sustainable fashion implication, economic values and branding. In addition, this study offers a communication prototype as a solution model to effectively achieve sustainable goals in Thai fashion industry.
Table of contents
Description
วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม. (นิเทศศาสตร์และนวัตกรรม))--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2563