ปัญหาทางกฎหมายในการควบคุมการโฆษณาการพนันออนไลน์
Publisher
Issued Date
2015
Issued Date (B.E.)
2558
Available Date
Copyright Date
Resource Type
Series
Edition
Language
tha
File Type
application/pdf
No. of Pages/File Size
171 แผ่น
ISBN
ISSN
eISSN
Other identifier(s)
b191702
Identifier(s)
Access Rights
Access Status
Rights
ผลงานนี้เผยแพร่ภายใต้ สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0)
Rights Holder(s)
Physical Location
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. สำนักบรรณสารการพัฒนา
Bibliographic Citation
Citation
อรพิณ ปานเกษม (2015). ปัญหาทางกฎหมายในการควบคุมการโฆษณาการพนันออนไลน์. Retrieved from: https://repository.nida.ac.th/handle/662723737/5792.
Title
ปัญหาทางกฎหมายในการควบคุมการโฆษณาการพนันออนไลน์
Alternative Title(s)
Legal problems related to the regulation of online gambling advertising
Author(s)
Advisor(s)
Editor(s)
item.page.dc.contrubutor.advisor
Advisor's email
Contributor(s)
Contributor(s)
Abstract
วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาถึงนิยามความหมายตลอดจนรูปแบบต่าง ๆ ของการโฆษณาการพนันออนไลน์และวิเคราะห์ปัญหาเกี่ยวกับการโฆษณาการพนันออนไลน์ที่เกิดขึ้น ในปัจจุบัน 2. ศึกษาและค้นหาแนวทางที่เหมาะสมในการกำหนดความรับผิดสำหรับการกระทำความผิดอันเกี่ยวกับการโฆษณาการพนันออนไลน์ และ 3. ศึกษาและค้นหาแนวทางที่เหมาะสมใน การกำหนดบทลงโทษสำหรับการกระทำความผิดอันเกี่ยวกับการโฆษณาการพนันออนไลน์ โดยวิธีการศึกษานั้นเป็นการศึกษานิยามความหมายตลอดจนถึงรูปแบบและลักษณะต่าง ๆ ของโฆษณาการพนันออนไลน์ในปัจจุบัน ซึ่งรวมไปถึงการศึกษาความหมาย ความเป็นมา รูปแบบ และประเภทต่างๆของการพนันออนไลน์ อันเป็นบ่อเกิดและที่มาของการโฆษณาประชาสัมพันธ์ เว็บไซต์การพนันออนไลน์ โดยทำการศึกษาควบคู่ไปกับการศึกษาหลักเกณฑ์และมาตรการทาง กฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 และบทบัญญัติของกฎหมายอื่น ที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนอำนาจหน้าที่ของหน่วยงานต่าง ๆ ในการควบคุมการโฆษณาเว็บไซต์การพนัน ออนไลน์พร้อมทั้งทำาการศึกษาเปรียบเทียบกับกรณีปัญหาที่เคยเกิดขึ้นและกฎหมายของต่างประเทศ เพื่อนำมาใช้เป็นแนวทางในการกำหนดมาตรการทางกฎหมายเพื่อป้องกันและปราบปรามการโฆษณาเว็บพนันออนไลน์ให้มีความสอดคล้องกับความก้าวหน้าของเทคโนโลยีสารสนเทศและสภาพ ของสังคมในยุคปัจจุบัน ซึ่งจากการศึกษานั้นทำให้ทราบว่า 1. การโฆษณาการพนันออนไลน์ที่ เกิดขึ้นในปัจจุบันนั้นมิใช่มีแต่เพียงการโฆษณาที่เป็นการเชิญชวนให้เข้าร่วมเล่นพนันหรือเป็นการ โฆษณาซึ่งกิจกรรมการพนันต่าง ๆ ที่มีบริการในเว็บไซต์อันเป็นความผิดอย่างชัดแจ้งตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน หากแต่การโฆษณาเว็บไซต์การพนันออนไลน์นั้นยังมีการโฆษณาที่เป็น การโฆษณาประชาสัมพันธ์ในรูปแบบของการโฆษณาแฝงหรือการสื่อสารการตลาดในรูปแบบอื่น ๆ โดยอาศัยช่องว่างของกฎหมายเพราะตามบทบัญญัติพระราชบัญญัติการพนัน ฯ นั้น มิได้มีการ บัญญัติไว้ถึงนิยามของค้าว่า “โฆษณา” ว่าต้องเป็นการกระทำแค่ไหนเพียงใดจึงจะถือว่าเป็นการ โฆษณาตามกฎหมายนี้ 2. ธุรกิจการพนันออนไลน์ส่วนใหญ่เป็นธุรกิจที่ด้าเนินกิจการโดยบริษัท มหาชนจากต่างประเทศ การโฆษณาที่เกี่ยวกับการพนันออนไลน์ในกลุ่มผู้ประกอบธุรกิจที่เป็น บริษัทมหาชนเหล่านั้นจึงมุ่งเน้นที่จะทำการโฆษณาในรูปแบบของการทำการตลาดเพื่อส่งเสริมให้ ผู้บริโภคทั่วไปได้รับรู้รับทราบถึงความมีอยู่ของบริษัทหรือเว็บไซต์และมุ่งหวังให้เกิดความจดจำในชื่อ ของบริษัทหรือชื่อเว็บไซต์ของผู้ประกอบกิจการ ซึ่งกฎหมายการพนันที่บังคับใช้ในปัจจุบันนั้นเป็น
กฎหมายเก่าซึ่งไม่สอดคล้องและครอบคลุมถึงการประชาสัมพันธ์และสื่อสารการตลาดประเภทนี้ และ 3. บทกำหนดโทษในความผิดเกี่ยวกับการโฆษณาการพนันนั้นมีการกำหนดอัตราโทษไว้ค่อน ข้างต้น จึงทำให้ผู้กระทำความผิดไม่มีความเกรงกลัว ประกอบกับความผิดนี้ เป็นความผิดที่ไม่มี ผู้เสียหายจึงทำให้เจ้าพนักงานปล่อยปละละเลยไม่สนใจตรวจจับการกระทำความผิดที่เกิดขึ้นเท่าใดนัก เพื่อให้การควบคุม ป้องกัน และปราบปรามการโฆษณาการพนันออนไลน์เป็นไปได้อย่างมี ประสิทธิภาพมากขึ้นจึงควรที่จะ 1. แก้ไขพระราชบัญญัติการพนัน ฯ โดยมีการเพิ่มบทนิยามของค้า ว่า “โฆษณา” “การสื่อสารการตลาด” และ “ข้อความ” เพื่อให้กฎหมายมีความชัดเจนและ ครอบคลุมตามบริบทของสังคม 2. แยกฐานความผิดในการเล่นพนันออนไลน์และการโฆษณาการ พนันออนไลน์ออกมาจากฐานความผิดเดิมในมาตรา 12 เนื่องจากการพนันออนไลน์นั้นค่อนข้างที่จะ มีความแตกต่างจากการพนันทั่ว ๆ ไปและผู้เกี่ยวข้องในธุรกิจนี้ มักอยู่ในรูปแบบนิติบุคคล จึงไม่มี ความจำเป็นที่จะต้องมีโทษจำคุกแต่ควรกำหนดให้มีอัตราโทษเป็นค่าปรับจำนวนสูงแทน
Table of contents
Description
วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, 2558